Merhaba ben anne oldum!

Anne olunca ben…

Daha merhametli olmayı öğrendim. Daha ılımlı, sevgi dolu olmayı …

Oyun oynamanın aslında ne kadar eğlenceli olduğunu öğrendim. O öğrenirken yüreğimdeki kıpırtıyı hissettim. Gözlerindeki pırıltı benim ona ayırdığım çok kısıtlı vaktimden daha değerliydi.

Birde anne olunca ben, vicdansızlıkları bile vicdanla karşılamayı öğrendim. Alttan almayı, yine de sevmeyi, sevdirebilmeyi öğrendim.

Güçlü, çok güçlü durmayı öğrendim.Belde fıtık, sırtta platin, güçsüz kollar, nefessiz ciğeri yendim! Birde şöyle güçlü olmayı öğrendim. Tek korkulacak şeyin yaşayan canlı ‘insanların’ olduğunu; yalnız uyumak, yalnızlık, böcek o bu şu diye fobilerin tırışka olup, kafada bir günde bitirebileceğimi öğrendim.

Uykusuz ayakta kalabilmeyi hayal dahi edemezdim. Kaldım!

Eşim olmadan evde kalamazdım. Kaldım!

Fedakarlığı, karşılıksız emek vermeyi öğrendim.

Ben Anne Olunca, sevmeyi öğrendim. Yüreğimde kocaman bir sevgi ile uyandım bir gün. Gözlerim kapanıncaya kadar sürecek sonsuz bir sevgi selindeyim.

Ben Anne oldum. Büyüdüm, serpildim. Yüreğimde bir çocuk, ah çocuk senle ben ne güzel bir şey oldum. Ben anne oldum. Teşekkürler oğlum!

Yazar

Yorum Yaz

%d blogcu bunu beğendi: