IMG_5908
Yepyeni anneyken

Bu hafta lohusa haftasıymış.

Efenim ben hiç öyle hoş mutlu bir lohusalık geçirmedim. Bi kere her gün ağladım. Yani gerekli gereksiz. Barış uykusunda gülümsese aay güldü dedim ağladım. Sarılık oldu ağladım. Kaka yaptı sevindim, üstüme işedi güldüm sonra çok tatlı diye düşünürken bidaha ağladım.

Öyle bana şuhuu geldi anne oldum diyemedim. Ben bi şapşallaşmıştım. Yani anlatılanlar bu değildi aksine garip bi şekilde alışamamıştım anneliğe. Evet çok seviyordum ama bi şeyler eksikmiş gibiydi. Kendimi suçlu hissediyordum. Çünkü okuyordum millet bambaşka şeyler anlatıyordu. Buda beni çok yıpratıyordu.

Hanımlar bi kere mahalle baskısından kurtulun tamam mı! Öyle güzel annelik yaşayanlar elbette vardır ama çoğu kadın benim gibi .

Anneliği zamanla öğreniyor. Zamanla alışıyor bebeğine ve tabiki zamanla bağlanıyor. Nerden biliyosun diceksiniz konuştum ! Benim gibi ilk kez anne olmuş kadınlarla. En yakın arkadaşımla sonra kendimle. Evet ben mükemmel anne değildim. Çünkü mükemmel anne diye bişey yoktu. Şevkatli, sevgi dolu, mutlu anne vardı. Şimdi huzurluyum, çünkü biliyorum ki lohusalık kadınların en hassas olduğu bi dönem. Oyüzden sevgili #lohusa arkadaşım mutlu değilim diye kendini suçlama. Çünkü yanlız değilsin 😘
(Barış kucağımda 1 aylık) (#Bense30günlüklohusayım)
#lohusagünlükleri
#lohusayimfarkindayim

Yazar

Yorum Yaz

%d blogcu bunu beğendi: